خواندن خاطرات پایین را برای کودکان و افراد زیر 18 سال و بالای 55 سال ممنوع اعلام میکنم.با اینکه به آزادی بیان اعتقاد داشته و احترام قائل هستم اما به علت صحنه های خشن و بی ادبی موجود در آن صلاح بر این امر میباشد.

در غروب غم انگیز جمعه و قبل از سریال جومونگ امیلی برونته در وادی ناهارخوران عبید جرجانی را دید اندر تفکر و تعمق.

سبب را پرسید.عبید آه بلندی کشید و نگاهی به افق کرد و گفت:هیچ مگو که اندک زمانی را در زندان باکینگهام بودم اما برایم سالی چند بگذشت.امیلی با تحیر پرسید چرا؟سبب چه بود؟به چه جرمی ؟و....

و عبید سخن را آغاز کرد......

در یکی از روزها که از تعطیلات آخر هفته از ساحل جیحون برمیگشتم دیدم گزمه دوپا سوار حکمی از جانب داروغه و قاضی شریح آورده مبنی بر تخریب و تحریق چاپارخانه و چاپارها توسط اینجانب و ایضاً دستگیری و جلب.من هم بر اساس حساب پاک و محاسبه چه باک به نزد قاضی شریح رفتم.ایشان هم اتهام را به اینجانب تفهیم(همان فهماندن است) کردند و ما هم زدیم زیرش.به هر حال دلمان خوش بود که کارها در عدلیه ماهها و سالها طول کشیده و حالاحالاها باید برویم و بیاییم.به ناگاه و برای اولین بار در طول یک ساعت که دادسرایی و دادستاندن تمام گشت از بنده طلب چندین کیسه زر به عنوان وثیقه و گرو کردند که چون بنده چند دانه ای سکه نقره بیش نداشتم بنده را به  زندان باکینگهام فرستادند و اما زندان باکینگهام....

زندانی در یک فرسخی لی لی پوت میباشد که از تمامی دار و دسته ها و متخلفین و خاطیان دارد.دارای چهار برج و چندین بارو میباشد.

رییس آن را ندیدم اما گزمه های آن یک جوری بودند گوییا "عبدالله اوجالان" را دیده اند.در ابتدای امر که بنده را از خنجرهای پرنده و تیرهای سمی و سیانور و ششلول و R-P-G-7 تهیدست نمودند و سپس مشخصات شخصی و طایفه ای بنده را پرسیدند(به گمانم تا 7 نسل قبل و بعد از من را پرونده دار نمودند) و سپس تمامی انگشتان دست و پایم را آغشته به جوهر مشکی کرده و بر پوستهای آهو نهادند.گفتند برای یادگاری آنها را نگه میدارند.

در ابتدای ورود به سالن در بند شدگان یکی از آنان که گویا حال خوبی نداشت و چشمانش متورم گردیده بود(بعدها فهمیدم که ماده ای بنام تریاک را از محوطه زندان ابتیاع کرده و استعمالیده بود)و از اهالی ولایت "پابند و متخلص به پابندی" به من نزدیک شد و گفتا: هی بچه قرتی هر چی پول داری رد کن بیاد.اون پیرهنت هم مال منه.

تا کنون اینهمه بی ادبی و بی نزاکتی و رفتار خلاف شئون انسانی را ندیده بودم و نمیتوانستم تحمل کنم بناگاه دستم بی اختبار رفت بالا و شششششششترق ...............

دیدم جوانک چرخی به دور خود خورده و مانند گوجه له شده٬ کف زمین پهن شد و 4 تا گنجشک فربه بالای سرش مشغول چرخیدن و جیک جیک کردن هستند(یادش به خیر شرکت در کلاسهای رزمی جکی چان و از همه مهمتر دیدن مسابقات کاپ آزاد رزمی در کنار پاساژ مروارید در 2 ماه گذشته و فراگیری فنون رزمی در اینجا به کار آمد).یک آن دیدم از گوشه سالن 4 گانگستر با نانچیکو و شمشیر و نیزه ،سوار بر اسب به قصد حمله و تهاجم بسوی من می آیند.در مثال آیندگان هوا پس بود باید چاره ای می اندیشیدم.به یاد پدربزرگ و دلاوریهایش افتادم و ....

""آی نفس کش، من از گروه دامول و جومونگم.من از جان فدایان گوگوریو و سوسانو! هستم.من هم رزم  ئوری و موری و .... هستم .چه کسی یارای مقابله با مرا دارد....... "که ناگاه دیدم عده دیگری از جناح چپ آمدند و گفتند کیست اهل جولبونگ و گوگوریو؟ کدوم ...... میخواد جومونگی را بزنه؟نزاییده کسیکه .............. والخ.

گروه اول که این پهلوانان و یلان و هیکلها و خصوصاً شمشیرهای و زره های فولادین را دیدند قافیه را باخته و به کناری خزیدند و البته دوست جوانشان را که خماری از سرش پریده بود را نیز بردند.

زندانبانان که به رؤیت این نزاع مشغول بودند و گوییا فیلم سینمایی "تغییر چهره" (نیکلاس کیج و جان تراولتا ) را نگاه میکردند و فقط نظاره میکردند پس از ختم غائله به داخل آمدند و مرا به مریضخانه بردند تا مبادا آسیب دیده باشم.

طبیب مرا معاینه فرموده و گفتا برادر جان اگر دعوا کردی دو نفر را با یک چاقو نزن.تعجب کرده و سبب را پرسیدم بگفت: چند وقتیست که یک بیماری بنام " ایدز" به اینجا آمده و با اندک تماسی منتقل شده و میکشد .برای همین هم اگر دعوا کردی و یک نفر را با چاقو زدی برای نفرات بعدی از چاقوهای دیگر استفاده کن تا مبادا این بیماری گسترش یابد.من هاج و واج که چه فرقی بین چاقو خوردن و مردن است با ابتلا به بیماری و مردن.اینها به کنار گوییا اینجا به وفور تیزی پپیدا میشود و برای هر تعداد نفرات که خواستی چاقو بزنی، تیزی هست.

پس از اتمام کار در مریضخانه به محوطه برای هوا خوری رفتم.در گوشه ای دیدم که عده ای مشغول رد و بدل کرن سکه زر و بسته های کاغذین هستند که بعدها فهمیم از مشتقات گیاه خشخاش و در انواع مختلف جامد و پودری و به رنگها مختلف و به نامهای تریاک و حشیش و هرویین و ... است.گوییا بازار خلافکاران در اینجا بسیار گرم و دارای مشتریان فراوان و دست به نقد هستند.

در هر گوشه ای هم عده ای خاص مشغول صحبت کردن و نگاههای مرموز هستند که گفتند اینان باندها و گروههای مخوف هستند و دارای یک رییس و یک نایب رییس و الباقی هم نوچه هایشان میباشند.کارشان زورگیری و برپایی دعوا و تسویه حساب و .... میباشد.

در هنگام خواب سرم بسیار درد گرفته و رهسپار مریضخانه گشتم که شخص دیگری آنجا بود و مشغول بازگشتن . در دستش چیزی را دیدم که نشناختم.پس از معاینه و خورانده شدن قطعه ای به شکل سکه کوچک و سفید که مسکن مینامدند طبیب گفت راستی کانـ.... نمیخوای؟گفتم نمیشناسم.چیست؟گفتا یکی از وسایل جلوگیری از حاملگی است و برای مردان استفاده میشود و همین الان آن نفری که در راه آمدن به اینجا دیدی، گرفت.با حیرت و شگفتی بسیار گفتم اینجا به چه کار می آید؟که با لبخندی ملیح رویش را برگرداند و گفت میتوانی بروی اما اگر بهش نیاز پیدا کردی هر وقت خواستی میتونی بیایی.من هم همچنان مغشوش و متعجب و پریشان از این موضوع به اتاقم برگشتم و سریعاً به خواب رفتم.در نیمه های شب صدا ها و حرکات مشکوکی از دو نفر شنیدم و دیدم اما چون مسکنش قوی بود و خسته بودم و چشمانم خوب نمی دید بی خیال شدم.

فردا صبح دیدم که انجمن شاعران مرده طاقت دوری بنده را نداشتند 10 کیسه زر را برای وثیقه آوردند. پس از پایان کارها و تحویل گرفتن وسایل، اتفاقات دیشب به ذهنم رسید.شرح ماوقع را برای زندانبان گفتم و پرسیدم که موضوع چه بود؟شانه ای به بالا انداخته و به اطراف نگاه کرد و گفت آی کیو همان قضیه کانــ...  است دیگر و شرح ما وقع را گفت.همانجا حالت تهوعی به من دست داد که تا عمر دارم فراموش نخواهم کرد.

در مسیر آمدن بودم و از کنار زندان که میگذشتم به یاد حرفهای قاضی القضات اسبق اقتادم که صحبتهای شیرینی از فضای فرهنگی و سالم موجود در دارالتأدیب ها و زندانها میکرد و دیگران برایش کف زده و هورا می کشیدند و منتظر حرفها و کارهای قاضی القضات جدید هستم.

توضیح و پی نوشت و ...:

هر گونه تشابه این مکان و موضوعات و حوادث فوق را با زندان امیر آباد گرگان قویاً تکذیب مینمایم و هیچکدام واقعی نیستند .بررسی صحت و سقم مطالب فوق را به خانم مارپل می سپارم تا با تشکیل هیأت تحقیق ابعتاد مختلف ان را بر همگان روشن نمایند.

هیأت تحقیق شامل: خانم مارپل – مارکوپولو – سر چرچیل آنگلوساکسون – کلانترالاصلاحات